Gruczoł jarzmowy

Glandula zygomatica

Definicja

Stephan Mahler

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Gruczoł jarzmowy u mięsożerców odpowiada zbytej grupie grzbietowych gruczołów policzkowych. Opisywano go również u królików i wielbłądów.

U psa gruczoł jarzmowy ma kształt trójkątny i jest spłaszczony doogonowo-przyśrodkowo. Jego powierzchnia jest zrazikowana i otoczona cienką błoną włóknistą. Pokrywa boczne dwie trzecie dna oczodołu. Leży grzbietowo i bocznie względem mięśnia skrzydłowego bocznego i mięśnia skrzydłowego przyśrodkowego, brzusznie względem okostnej oczodołu oraz brzusznego brzegu oczodołu. Od strony doczaszkowej i bocznej graniczy z powierzchnią oczodołową kości jarzmowej.

Gruczoł jarzmowy posiada większy przewód gruczołu jarzmowego, który uchodzi na brodawce jarzmowej naprzeciwko pierwszego górnego zęba trzonowego, oraz znacznie mniejszy mniejszy przewód gruczołu jarzmowego.

Odnośniki

Barone R. Anatomie comparée des mammifères domestiques, Tome 3, Splanchnologie I, 4th edition, Vigot, Paris, 2017.

Evans HE, de Lahunta A. Miller’s anatomy of the dog, 4th edition, Elsevier Saunders, St Louis, 2012.

Galeria