Kłykieć przyśrodkowy kości piszczelowej

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Kłykieć przyśrodkowy kości piszczelowej stanowi wewnętrzną część górnego, rozszerzonego odcinka kości piszczelowej. Cechuje go górna, owalna powierzchnia stawowa o dłuższej osi przednio-tylnej. Środkowa część powierzchni stawowej łączy się bezpośrednio z kłykciem przyśrodkowym kości udowej, wykazując kształt wklęsły. Wzdłuż obwodowego brzegu przebiega łąkotka przyśrodkowa — chrzęstny twór w kształcie litery C, pełniący funkcję amortyzatora i zapewniający stabilność stawu kolanowego. Brzeg boczny górnej powierzchni stawowej kłykcia przyśrodkowego jest uniesiony, tworząc wyraźny guzek kostny, który graniczy od strony przyśrodkowej z wyniosłością międzykłykciową.

Górny brzeg zarówno kłykcia przyśrodkowego, jak i bocznego stanowi przyczep więzadła torebkowego stawu kolanowego. Ponadto tylna powierzchnia kłykcia przyśrodkowego zawiera rowek kostny, w którym znajduje się przyczep końcowy mięśnia półbłoniastego.

Odnośniki

Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 80: Pelvic girdle, gluteal region and thigh’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 1401-1405.