Łęk klinowy - e-Anatomy - IMAIOS

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Łęk klinowy to górna powierzchnia trzonu kości klinowej, położona między jej dwoma skrzydłami mniejszymi. Od tyłu jest ograniczony przez przedni brzeg bruzdy skrzyżowania (lub krawędź klinową), a od przodu łączy się z blaszką sitową kości sitowej. Znany również jako jugum sphenoidale, stanowi część dna przedniego

Odnośniki

Standring, S. (2016). ‘Chapter 32: Infratemporal and pterygopalatine fossae and temporomandibular joint’ in Gray’s anatomy: the anatomical basis of clinical practice. (41st ed.) New York NY: Elsevier, pp. 534.

Galeria