Najądrze

Na bocznym brzegu tylnego obrzeża jądra leży długi, wąski, spłaszczony twór, zwany najądrze.

Najądrze składa się z części środkowej, czyli trzonu; górnego, poszerzonego końca — głowy (globus major); oraz dolnego, zaostrzonego końca — ogona (globus minor), który łączy się z nasieniwodem, przewodem jądra.

Głowa jest ściśle połączona z górnym końcem jądra za pośrednictwem przewodzików odprowadzających jądra; ogon łączy się z dolnym końcem za pomocą tkanki łącznej luźnej oraz fałdu osłony pochwowej jądra. Powierzchnia boczna, głowa i ogon najądrza są wolne i pokryte błoną surowiczą; trzon jest również całkowicie przez nią otoczony, z wyjątkiem wzdłuż jego tylnego obrzeża; natomiast pomiędzy trzonem a jądrem znajduje się zachyłek zwany zatoką najądrza (digital fossa). Najądrze jest połączone z tyłem jądra fałdem błony surowiczej.