Nerw oczny; gałąź oczna [Va; V1]

Nervus ophthalmicus

  • Synonim w języku łacińskim Nervus cranialis V1

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Nerw oczny; gałąź oczna [Va; V1], czyli pierwsza gałąź nerwu trójdzielnego, jest nerwem czuciowym. Zaopatruje gałązkami rogówkę, ciało rzęskowe i tęczówkę; gruczoł łzowy i spojówkę; część błony śluzowej jamy nosowej oraz skórę powiek, brwi, czoła i nosa. Jest najmniejszą z trzech gałęzi nerwu trójdzielnego i odchodzi od górnej części zwoju półksiężycowatego jako krótkie, spłaszczone pasmo o długości około 2,5 cm, które biegnie ku przodowi wzdłuż ściany bocznej zatoki jamistej, poniżej nerwów okoruchowego i bloczkowego; tuż przed wejściem do oczodołu przez szczelinę oczodołową górną dzieli się na trzy gałęzie: łzową, czołową i nosowo-rzęskową.

Nerw oczny łączą z nim nitki ze splotu jamistego układu współczulnego, a ponadto łączy się on z nerwami okoruchowym, bloczkowym i odwodzącym; oddaje nawracającą nitkę, która przebiega między blaszkami namiotu móżdżku.

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).

Galeria