Okolica międzykłykciowa
Area intercondylaris
Definicja
Okolica międzykłykciowa to szorstki obszar położony na górnej powierzchni górnego końca kości piszczelowej. Znajduje się ona pomiędzy gładkimi powierzchniami stawowymi kłykcia przyśrodkowego i kłykcia bocznego kości piszczelowej.
Część środkowa okolicy międzykłykciowej jest uniesiona, tworząc wyniosłość międzykłykciową, która dzieli ten obszar na pole międzykłykciowe przednie — położone przed wyniosłością — oraz pole międzykłykciowe tylne — położone za wyniosłością.
Pole międzykłykciowe przednie stanowi, od przodu ku tyłowi, miejsce przyczepu następujących struktur: 1) rogu przedniego łąkotki przyśrodkowej, 2) więzadła krzyżowego przedniego oraz 3) rogu przedniego łąkotki bocznej. Analogicznie, pole międzykłykciowe tylne stanowi, od przodu ku tyłowi, miejsce przyczepu: 1) rogu tylnego łąkotki bocznej, 2) rogu tylnego łąkotki przyśrodkowej oraz 3) więzadła krzyżowego tylnego.
Odnośniki
Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 80: Pelvic girdle, gluteal region and thigh’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 1401-1405.