Okolica międzykłykciowa

Area intercondylaris

Definicja

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Okolica międzykłykciowa to szorstki obszar położony na górnej powierzchni górnego końca kości piszczelowej. Znajduje się ona pomiędzy gładkimi powierzchniami stawowymi kłykcia przyśrodkowego i kłykcia bocznego kości piszczelowej.

Część środkowa okolicy międzykłykciowej jest uniesiona, tworząc wyniosłość międzykłykciową, która dzieli ten obszar na pole międzykłykciowe przednie — położone przed wyniosłością — oraz pole międzykłykciowe tylne — położone za wyniosłością.

Pole międzykłykciowe przednie stanowi, od przodu ku tyłowi, miejsce przyczepu następujących struktur: 1) rogu przedniego łąkotki przyśrodkowej, 2) więzadła krzyżowego przedniego oraz 3) rogu przedniego łąkotki bocznej. Analogicznie, pole międzykłykciowe tylne stanowi, od przodu ku tyłowi, miejsce przyczepu: 1) rogu tylnego łąkotki bocznej, 2) rogu tylnego łąkotki przyśrodkowej oraz 3) więzadła krzyżowego tylnego.

Odnośniki

  • Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 80: Pelvic girdle, gluteal region and thigh’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 1401-1405.