Powierzchnia nerek
Facies renalis glandulae suprarenalis
Definicja
Powierzchnia nerek gruczołu nadnerczowego (nadnercza) jest dolną (podstawną) powierzchnią gruczołu, która spoczywa bezpośrednio na końcu górnym nerki. Jest to szeroka, wklęsła powierzchnia skierowana ku dołowi, za pośrednictwem której gruczoł nadnerczowy utrzymuje ścisłe anatomiczne powiązanie z ipsilateralną nerką, oddzielony jedynie cienką warstwą tkanki łącznej (tłuszcz okołonerkowy i powięź Geroty).
Szczegóły anatomiczne według strony:
Prawy gruczoł nadnerczowy: Powierzchnia nerek stanowi szeroką, płaską podstawę spoczywającą na przednio-przyśrodkowym aspekcie końca górnego nerki prawej. Prawy gruczoł ma kształt piramidy lub trójkąta, a jego powierzchnia nerek jest jego największą powierzchnią.
Lewy gruczoł nadnerczowy: Powierzchnia nerek jest widokiem od dołu spoczywającym na brzegu przyśrodkowym i końcu górnym nerki lewej. Lewy gruczoł ma kształt bardziej półksiężycowaty (sierpowaty), a jego powierzchnia nerek rozciąga się wzdłuż brzegu przyśrodkowego nerki.
Odnośniki
