Poziom tętnicy szyjnej wspólnej lewej

Planum arteriae communis carotidis sinistrae

Definicja

Antoine Micheau

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

W mapie węzłów chłonnych IASLC stosowanej w stopniowaniu raka płuca tętnica szyjna wspólna lewa stanowi kluczowy punkt orientacyjny anatomiczny, służący przede wszystkim do wyznaczania granic stacji 3a (węzły przednaczyniowe) oraz stacji 6 (węzły para-aortalne), a ponadto pomaga określić boczny zasięg strefy nadobojczykowej (stacja 1).

  • Stacja 3a (węzły przednaczyniowe): Węzły te położone są ku przodowi od wielkich naczyń. Tętnica szyjna wspólna lewa, wraz z tętnicą podobojczykową lewą oraz tętnicą ramienno-głowową (bezimienną), tworzy część tylnej granicy tej stacji. Węzły stacji 3a leżą ku przodowi od tych naczyń oraz ku tyłowi od mostka.

  • Stacja 6 (węzły para-aortalne): Węzły te leżą bocznie od aorty wstępującej lub łuku aorty, ku przodowi od przyczepu początkowego tętnicy szyjnej wspólnej lewej, pomiędzy linią styczną do górnego brzegu łuku aorty a linią styczną do dolnego brzegu łuku aorty. Tętnica szyjna wspólna lewa stanowi tym samym tylną/boczną granicę tej stacji.

  • Stacja 1 (strefa nadobojczykowa): Węzły chłonne nadobojczykowe rozciągają się od dolnego brzegu chrząstki pierścieniowatej do obojczyków oraz górnego brzegu rękojeści mostka. Tętnica szyjna wspólna lewa, biegnąc ku górze od łuku aorty przez śródpiersie górne do szyi, stanowi boczny/przyśrodkowy punkt odniesienia, umożliwiający odróżnienie węzłów chłonnych nadobojczykowych od górnych węzłów chłonnych przytchawiczych (stacja 2L).

Odnośniki

Galeria