Ścięgno mięśnia zasłaniacza wewnętrznego
Tendo musculi obturatoris interni
Definicja
Ścięgno mięśnia zasłaniacza wewnętrznego wywodzi się z czterech lub pięciu pasm ścięgnistych, które znajdują się na głębokiej powierzchni mięśnia zasłaniacza wewnętrznego. Ścięgno opuszcza miednicę przez otwór kulszowy mniejszy, wykonując ostry zakręt wokół kości kulszowej, a następnie przyczepia się do przyśrodkowej powierzchni krętarza większego kości udowej.
Ścięgno mięśnia zasłaniacza wewnętrznego wyróżnia się swoim związkiem z mięśniami bliźniaczymi (górnym i dolnym), które przyczepiają się do niego, tworząc wspólne ścięgno (wspólne ścięgno mięśnia zasłaniacza wewnętrznego i mięśni bliźniaczych), które przyczepia się do krętarza większego. Ta konfiguracja anatomiczna jest często określana mianem „trójgłowego ścięgna biodra" i odgrywa istotną rolę w rotacji zewnętrznej oraz stabilizacji stawu biodrowego.
Odnośniki
