Stok

Stok, którego nazwa oznacza „zbocze", jest łagodną powierzchnią kostną w linii pośrodkowej dołu tylnego czaszki. Rozpoczyna się za grzbietem siodła tureckiego kości klinowej i rozciąga się do przedniego brzegu dużego otworu u podstawy czaszki, zwanego otworem wielkim. Stok powstaje w wyniku zrośnięcia się dwóch kości: trzonu kości klinowej (części kości klinowej) oraz trzonu kości potylicznej (części kości potylicznej).

Na stoku spoczywa pień mózgu, w szczególności most oraz rdzeniomózgowie (rdzeń przedłużony). Tętnica podstawna, biegnąca wzdłuż brzusznej powierzchni mostu, stanowi bezpośrednie tylne sąsiedztwo stoku.