Zwoje aortowonerkowe

Zwoje aortowonerkowe powstają wskutek nagromadzenia ciał komórkowych pozazwojowych neuronów współczulnych w obrębie przedkręgowego splotu trzewnego. Splot trzewny, jak wiadomo, stanowi tę część splotu przedkręgowego, która rozciąga się od korzenia pnia trzewnego aż do tętnicy krezkowej górnej. Od splotu trzewnego odchodzą różne sploty poboczne, w tym splot nerkowy, będący jego bocznym przedłużeniem i oplatający tętnicę nerkową po obu stronach.

Istnieją dwa zwoje aortowonerkowe położone w pobliżu miejsc odejścia tętnic nerkowych od części brzusznej aorty. Ku górze łączą się one ze zwojami trzewnymi. Zwoje aortowonerkowe stanowią miejsca synaps dla przedzwojowych neuronów współczulnych, które wywodzą się z bocznych rogów szarych rdzenia kręgowego i docierają do zwojów za pośrednictwem nerwów trzewnych mniejszych. Stąd pozazwojowe neurony współczulne biegną wzdłuż różnych splotów tętniczych, unerwiając narządy trzewne, takie jak nerki.

Zwoje aortowonerkowe połączone są z różnymi splotami, w tym ze splotem trzewnym i splotem krezkowym górnym, splotem nerkowym, splotem jądrowym oraz splotem jajnikowym. Ponadto zwoje te pozostają w połączeniu z gruczołem nadnerczowym. W związku z tym pobudzenie zwojów aortowonerkowych może powodować skurcz tętniczek nerkowych, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, nasilenie motoryki jelita i moczowodu oraz wzmożenie czynności jądra i jajnika.