Łuk żebrowy

Arcus costalis

Definicja

Juliette Garnodier

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Łuk żebrowy odpowiada brzusznej i bocznej części klatki piersiowej, utworzonej przez połączenie chrząstek żebrowych ostatnich żeber, które zbiegają się ku mostkowi lub łączą się ze sobą, tworząc brzeg żebrowy. Wyznacza on czaszkową część brzucha i stanowi dolną granicę klatki piersiowej.

Pod względem anatomicznym łuk żebrowy zbudowany jest z chrząstek żebrowych, przyczepów mięśni międzyżebrowych oraz brzusznych części mięśni skośnych brzucha. Pokrywa on kilka czaszkowych narządów jamy brzusznej, w tym wątrobę, żołądek oraz czaszkowy biegun nerek, w zależności od gatunku.

Kształt i szerokość łuku żebrowego różnią się między gatunkami: u psów i kotów jest on stosunkowo wąski i smukły; u przeżuwaczy — szeroki i zaokrąglony; u koni — długi i rozciągający się doogonowo; u ludzi — tworzy kąt podżebrowy, charakterystyczny dla ludzkiej anatomii piersiowo-brzusznej.

Odnośniki

  • Dyce KM, Sack WO, Wensing CJG. Textbook of Veterinary Anatomy. 5th ed. St. Louis: Elsevier; 2017.

  • König HE, Liebich HG, editors. Veterinary Anatomy of Domestic Mammals: Textbook and Colour Atlas. 6th ed. Stuttgart: Thieme; 2020.

  • Evans HE, de Lahunta A. Miller’s Anatomy of the Dog. 4th ed. St. Louis: Elsevier; 2013.

Galeria