Chrząstka żebrowa
Cartilago costalis
Definicja
Chrząstka żebrowa jest chrzęstną częścią żeber. Odpowiada części brzusznej żebra, przedłużając część kostną w postaci cylindrycznej chrząstki. Jej średnica jest mniejsza niż średnica części kostnej i może ulegać uwapnieniu u dorosłych psów.
Wykazuje nachylenie czaszkowe w pobliżu stawu chrzęstno-żebrowego, które jest szczególnie wyraźne w pierwszej i dwunastej parze żeber.
Zmienność:
U psów i kotów chrząstka żebrowa pierwszej pary żeber łączy się bezpośrednio z rękojeścią mostka, natomiast chrząstki par od drugiej do siódmej łączą się z chrząstkami międzmostkowym. Chrząstki ósmej i dziewiątej pary łączą się z chrząstką położoną między siódmą kostką mostkową a wyrostkiem mieczykowatym. Chrząstki żebrowe dziesiątego, jedenastego i dwunastego żebra są długie, cienkie i połączone ze sobą tkanką łączną, tworząc łuk żebrowy.
Chrząstka żebrowa trzynastego żebra jest krótsza i nie tworzy połączenia stawowego: kończy się w mięśniach boku.
Odnośniki
Evans HE, de Lahunta A. Miller’s Anatomy of the Dog. 5th ed. St. Louis: Elsevier; 2013. Chapter 4, The skeleton; p. 80–157.