Chrząstka żebrowa

Cartilago costalis

Definicja

Géraldine Lefeuvre

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Chrząstka żebrowa jest chrzęstną częścią żeber. Odpowiada części brzusznej żebra, przedłużając część kostną w postaci cylindrycznej chrząstki. Jej średnica jest mniejsza niż średnica części kostnej i może ulegać uwapnieniu u dorosłych psów.

Wykazuje nachylenie czaszkowe w pobliżu stawu chrzęstno-żebrowego, które jest szczególnie wyraźne w pierwszej i dwunastej parze żeber.

Zmienność:

U psów i kotów chrząstka żebrowa pierwszej pary żeber łączy się bezpośrednio z rękojeścią mostka, natomiast chrząstki par od drugiej do siódmej łączą się z chrząstkami międzmostkowym. Chrząstki ósmej i dziewiątej pary łączą się z chrząstką położoną między siódmą kostką mostkową a wyrostkiem mieczykowatym. Chrząstki żebrowe dziesiątego, jedenastego i dwunastego żebra są długie, cienkie i połączone ze sobą tkanką łączną, tworząc łuk żebrowy.

Chrząstka żebrowa trzynastego żebra jest krótsza i nie tworzy połączenia stawowego: kończy się w mięśniach boku.

Odnośniki

  • Evans HE, de Lahunta A. Miller’s Anatomy of the Dog. 5th ed. St. Louis: Elsevier; 2013. Chapter 4, The skeleton; p. 80–157.

Galeria