Musculus pectoralis descendens

Powierzchowne mięśnie piersiowe (Musculi pectorales superficiales) zajmują przestrzeń między brzuszną częścią ściany klatki piersiowej a bliższą częścią kończyny piersiowej, tworząc brzuszną powierzchnię pachy.

Powierzchowne mięśnie piersiowe obejmują dwa mięśnie:

• Mięsień piersiowy zstępujący (Musculus pectoralis descendens), którego przyczep początkowy znajduje się na rękojeści mostka, a wstawienie — na grzebieniu guzka większego kości ramiennej.
• Mięsień piersiowy poprzeczny (Musculus pectoralis transversus), który rozpoczyna się doogonowo od mięśnia piersiowego zstępującego, na brzusznej powierzchni mostka, i łączy się z powięzią przedramienia.

U mięsożernych mięsień piersiowy zstępujący jest mniejszy — ma postać wąskiej taśmy — i jest trudno odróżnialny od grubszego mięśnia piersiowego poprzecznego.

Przyczep początkowy: Przyśrodkowo od linii pośrodkowej, na czaszkowym końcu mostka.

Wstawienie: Cały grzebień guzka większego kości ramiennej.

Czynność: Podpiera kończynę, przywodzi ją, przesuwa ku przodowi lub ku tyłowi zależnie od jej położenia oraz odchyla tułów na bok.

Nerw: Nerwy piersiowe czaszkowe oraz gałęzie nerwów szyjnych 7 i 8.

Uwaga: Układ mięśni piersiowych różni się znacznie u człowieka i u zwierząt, co sprawia trudności w zakresie mianownictwa (Barone i wsp.):

• Mięsień piersiowy większy (musculus pectoralis major) u człowieka powstaje z połączenia mięśnia piersiowego zstępującego i wstępującego występujących u zwierząt.
• Człowiek posiada mały mięsień piersiowy, który nie występuje u czworonogów.
• Czworonogi posiadają mięsień piersiowy poprzeczny, który nie jest obecny u człowieka.