Okolica międzyłopatkowa

Regio interscapularis

Definicja

Juliette Garnodier

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Okolica międzyłopatkowa odpowiada obszarowi położonemu między dwiema łopatkami, w grzbietowej części czaszkowej klatki piersiowej. U czworonogów obejmuje kłąb — najwyższy punkt tułowia, w którym zbiegają się liczne mięśnie szyjne i piersiowe.

Pod względem anatomicznym okolica ta zawiera grzbietowe części mięśni czworobocznego i równoległobocznego, a także wyrostki kolczyste pierwszych kręgów piersiowych oraz skojarzone z nimi więzadła. Uczestniczy w podwieszeniu kończyny piersiowej oraz w przenoszeniu sił między szyją, barkami a klatką piersiową.

Morfologia okolicy międzyłopatkowej różni się między gatunkami: jest silnie rozwinięta u koni i przeżuwaczy, u których kłąb jest wysoki i wyraźnie zaznaczony; u psów i kotów jest bardziej zaokrąglona i ruchoma; u ludzi istnieje równoważna topograficznie okolica, jednak pozbawiona wyraźnego ukształtowania obserwowanego u czworonogów, co wynika z pionowej orientacji łopatki i braku funkcjonalnego kłębu.

Odnośniki

  • Dyce KM, Sack WO, Wensing CJG. Textbook of Veterinary Anatomy. 5th ed. St. Louis: Elsevier; 2017.

  • König HE, Liebich HG, editors. Veterinary Anatomy of Domestic Mammals: Textbook and Colour Atlas. 6th ed. Stuttgart: Thieme; 2020.

  • Evans HE, de Lahunta A. Miller’s Anatomy of the Dog. 4th ed. St. Louis: Elsevier; 2013.

Galeria