Okolica stawu ramiennego

Regio articulationis humeri

Definicja

Juliette Garnodier

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Okolica stawu ramiennego odpowiada obszarowi kończyny piersiowej otaczającemu staw łopatkowo-ramienny, czyli połączenie wydrążenia stawowego łopatki z głową kości ramiennej. Stanowi punkt przejścia między obręczą łopatki a ramieniem.

Pod względem anatomicznym okolica ta obejmuje kostne struktury stawowe (wydrążenie stawowe, głowę kości ramiennej), torebkę stawową wzmocnioną więzadłami obrąbkowo-ramiennymi, mięśnie okołostawowe (nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy, podłopatkowy), bliższe części mięśnia dwugłowego ramienia i mięśnia trójgłowego ramienia, nerwy wywodzące się ze splotu ramiennego (nerw nadłopatkowy, nerw pachowy oraz nerwy podłopatkowe), a także naczynia okolicy łopatkowej i ramiennej.

Pod względem czynnościowym staw ten umożliwia przede wszystkim ruchy zgięcia i wyprostu, przy czym zakres rotacji i odwodzenia różni się w zależności od gatunku:

  • Mięsożerne (pies, kot): staw o bardzo dużej ruchomości; stabilność zależy głównie od mięśni okołostawowych (brak więzadeł pobocznych).

  • Koń i przeżuwacze: staw o większej stabilności, z ruchami ograniczonymi głównie do zgięcia i wyprostu; charakteryzuje się znaczną masą mięśniową wokół łopatki.

  • Człowiek: staw o znacznie większej ruchomości, będący prawdziwym stawem kulistym wolnym, co wynika z odmiennej morfologii łopatki oraz obecności funkcjonalnego obojczyka.

Odnośniki

  • Dyce KM, Sack WO, Wensing CJG. Textbook of Veterinary Anatomy. 5th ed. St. Louis: Elsevier; 2017.

  • König HE, Liebich HG, editors. Veterinary Anatomy of Domestic Mammals: Textbook and Colour Atlas. 6th ed. Stuttgart: Thieme; 2020.

  • Evans HE, de Lahunta A. Miller’s Anatomy of the Dog. 4th ed. St. Louis: Elsevier; 2013.

Galeria