Okolica żebrowa

Regio costalis

Definicja

Juliette Garnodier

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Okolica żebrowa odpowiada bocznej części klatki piersiowej, utworzonej przez żebra, ich chrząstki żebrowe oraz mięśnie międzyżebrowe, które je łączą. Rozciąga się od okolicy mostkowej po stronie brzusznej do grzbietowej okolicy klatki piersiowej wzdłuż wyrostków poprzecznych kręgów.

Pod względem anatomicznym okolica ta obejmuje łuki żebrowe, zewnętrzne i wewnętrzne mięśnie międzyżebrowe, tętnice i żyły międzyżebrowe oraz nerwy międzyżebrowe z ich gałęziami bocznymi. Okolica ta chroni płuca i uczestniczy w ruchach oddechowych poprzez działanie mięśni międzyżebrowych.

Morfologia okolicy żebrowej różni się w zależności od gatunku: u psów i kotów klatka piersiowa jest na ogół głęboka i wąska; u przeżuwaczy jest bardziej zaokrąglona, z szerokimi żebrami; u koni jest szczególnie długa i rozległa; u ludzi okolica żebrowa jest spłaszczona w kierunku dogłowowo-doogonowym i przystosowana do lokomocji dwunożnej.

Odnośniki

  • Dyce KM, Sack WO, Wensing CJG. Textbook of Veterinary Anatomy. 5th ed. St. Louis: Elsevier; 2017.

  • König HE, Liebich HG, editors. Veterinary Anatomy of Domestic Mammals: Textbook and Colour Atlas. 6th ed. Stuttgart: Thieme; 2020.

  • Evans HE, de Lahunta A. Miller’s Anatomy of the Dog. 4th ed. St. Louis: Elsevier; 2013.

Galeria