Trzeszczki członu palcowego bliższego

Ossa sesamoidea proximalia

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

U koni dwie trzeszczki członu palcowego bliższego są położone bezpośrednio proksymalnie od stawu pęcinowego po stronie dłoniowej i osadzone w więzadle zawieszającym. Kości trzeszczki zapewniają stabilność aparatowi zawieszającemu, który przebiega wokół tyłu stawu pęcinowego, oraz zapobiegają skrajnemu przeprostowi stawu pęcinowego podczas pracy konia.

Trzeszczki członu palcowego bliższego mają kształt zbliżony do trójkąta: najbardziej proksymalna część stanowi miejsce wstawienia więzadła zawieszającego, natomiast podstawa stanowi przyczep początkowy więzadeł trzeszczkowych dalszych. Więzadło międzytrzeszczkowe jest gęstym więzadłem, które mocno łączy trzeszczki członu palcowego bliższego wzdłuż ich powierzchni osiowej.

Powierzchnia grzbietowa jest powierzchnią stawową — jest wklęsła i tworzy staw z dalszym końcem kości śródręcza trzeciej. Powierzchnia zginaczowa (powierzchnia dłoniowa) jest zaznaczona gładkim rowkiem pokrytym warstwą chrząstki (scutum proximale) dla ścięgien zginaczy. Powierzchnia mięśni międzykostnych to powierzchnia osiowa lub odosiowa (odpowiednio przyśrodkowa lub boczna u koni) służąca do przyczepu mięśnia międzykostnego.

U psów odpowiednikiem trzeszczek członu palcowego bliższego są trzeszczki dłoni.

Odnośniki

Text by Antoine Micheau, MD - Copyright IMAIOS Miller's Anatomy of the Dog, 4th Edition - Evans & de Lahunta- Elsevier

Galeria