Blaszka graniczna tylna

Blaszka graniczna tylna (blaszka sprężysta tylna; lamina elastica posterior; błona Descemeta; błona Demoursa) pokrywa tylną powierzchnię istoty właściwej rogówki i jest sprężystą, przezroczystą, jednorodną błoną o wyjątkowej cienkości, której ani woda, ani alkohol, ani kwasy nie powodują zmętnienia. Po odpreparowaniu od istoty właściwej rogówki zwija się ona lub nawija na siebie, stroną przyczepu skierowaną do wewnątrz.

Na brzegu rogówki blaszka sprężysta tylna rozdziela się na włókna tworzące opisaną już tkankę gąbczastą; przestrzenie między beleczkami noszą nazwę przestrzeni kąta tęczówki (przestrzenie Fontany) i łączą się z zatoką żylną twardówki oraz z komorą przednią w obrębie kąta sączenia. Część włókien tej tkanki gąbczastej przechodzi w substancję tęczówki, tworząc więzadło grzebieniaste tęczówki, podczas gdy pozostałe łączą się z przednią częścią twardówki i naczyniówki.