Bloczek kości udowej

Bloczek kości udowej jest rowkiem znajdującym się na przedniej powierzchni dystalnej części kości udowej, który odgrywa kluczową rolę w stawie rzepkowo-udowym, prowadząc rzepkę podczas zgięcia i wyprostu kolana.

Rowek bloczka charakteryzuje się obecnością powierzchni bocznej i przyśrodkowej, przy czym powierzchnia boczna jest zazwyczaj bardziej wyniosła i wyższa niż powierzchnia przyśrodkowa. Ta asymetria pomaga stabilizować rzepkę i zapobiega jej bocznemu zwichnięciu.

Rowek bloczka jest położony bocznie względem mechanicznej osi kości udowej i składa się z bliższej części zorientowanej bocznie oraz obwodowej części zorientowanej przyśrodkowo.[1] Kształt i orientacja rowka bloczka mogą się znacznie różnić między poszczególnymi osobami, a na podstawie punktów zwrotnych zlokalizowanych na różnych przekrojach poprzecznych dokonano ich klasyfikacji na różne typy.[1] Kąt rowka, czyli kąt zawarty między powierzchnią przyśrodkową a boczną, stanowi istotny parametr w ocenie morfologii bloczka. Prawidłowy kąt rowka wynosi zazwyczaj około 146 stopni, jednak może się zmieniać wraz ze zgięciem kolana.[2]

Na głębokość i kształt rowka bloczka wpływają również takie czynniki, jak przodopochylenie kości udowej oraz ogólna geometria dystalnej części kości udowej. Zwiększone przodopochylenie kości udowej jest związane z bardziej płaskim i dysplastycznym bloczkiem, co może predysponować do niestabilności stawu rzepkowo-udowego.[3] Ponadto głębokość i orientacja rowka bloczka mają kluczowe znaczenie dla prawidłowego ślizgu rzepki i mogą kompensować określone warianty anatomiczne kości piszczelowej.[4]