Drobne ślinianki

W jamie ustnej znajduje się 800–1000 drobnych ślinianek zlokalizowanych w błonie podśluzowej błony śluzowej jamy ustnej, w tkance błony śluzowej policzków, warg i języka, podniebienia miękkiego, bocznych części podniebienia twardego oraz dna jamy ustnej. Ich średnica wynosi 1–2 mm i w odróżnieniu od pozostałych gruczołów ślinowych nie są otoczone torebką łącznotkankową, lecz jedynie otacza je tkanka łączna. Gruczoł składa się zazwyczaj z kilku groniastych jednostek wydzielniczych (acinusów) połączonych w niewielki płacik. Drobna ślinianka może posiadać wspólny przewód wydalający z innym gruczołem lub własny przewód wydalający. Wydzielina tych gruczołów ma charakter głównie śluzowy (z wyjątkiem gruczołów von Ebnera) i pełni wiele funkcji, takich jak pokrywanie jamy ustnej śliną. Problemy z protezami zębowymi są niekiedy związane z drobnym śliniankami. Drobne ślinianki są unerwione przez siódmy nerw czaszkowy, czyli nerw twarzowy.