Powierzchnia tylna

Powierzchnia jelitowa tylna każdej nerki jest skierowana ku tyłowi i przyśrodkowo. Jest ona zanurzona w tkance łącznej wiotkiej i tłuszczowej, całkowicie pozbawiona pokrywy otrzewnowej. Spoczywa na przeponie, przyśrodkowym i bocznym łuku żebrowo-lędźwiowym, mięśniu lędźwiowym większym, mięśniu czworobocznym lędźwiowym oraz ścięgnie mięśnia poprzecznego brzucha, a także na tętnicy podżebrowej, jednej lub dwóch górnych tętnicach lędźwiowych oraz na nerwach: ostatnim piersiowym, biodrowo-podbrzusznym i biodrowo-pachwinowym. Nerka prawa spoczywa na żebrze dwunastym, nerka lewa — zazwyczaj na żebrach jedenastym i dwunastym. Przepona oddziela nerkę od opłucnej, która zagłębia się ku dołowi, tworząc zachyłek przeponowo-żebrowy; nierzadko jednak włókna mięśniowe przepony są słabo wykształcone lub nieobecne na trójkątnym obszarze bezpośrednio powyżej bocznego łuku żebrowo-lędźwiowego — w takim przypadku tkanka łączna wiotka okołonerkowa pozostaje w bezpośrednim kontakcie z opłucną przeponową.