Przewód słuchowy zewnętrzny

Przewód słuchowy zewnętrzny jest kostnym kanałem ucha, rurą biegnącą od ucha zewnętrznego do ucha środkowego. Przewód słuchowy zewnętrzny u dorosłego człowieka rozciąga się od małżowiny usznej do błony bębenkowej i ma około 2,5 centymetra długości oraz 0,7 centymetra średnicy.

Przewód słuchowy zewnętrzny skierowany jest ku wewnątrz i nieznacznie ku przodowi; jednocześnie tworzy łagodne wygięcie, tak że dno kanału jest wypukłe ku górze. W przekroju strzałkowym ma kształt owalny lub eliptyczny, z długą osią skierowaną ku dołowi i nieznacznie ku tyłowi. Jego ściana przednia, dno oraz dolna część ściany tylnej są utworzone przez część bębenkową; ściana górna oraz górna część ściany tylnej — przez łuskę. Jego wewnętrzny koniec jest zamknięty, w stanie świeżym, przez błonę bębenkową; górną granicę jego zewnętrznego otworu tworzy korzeń tylny wyrostka jarzmowego, bezpośrednio poniżej którego niekiedy widoczny jest niewielki kolec — kolec nadprzewodowy — położony w górno-tylnej części otworu.