Tętnice segmentowe górne (LIL)

Tętnica segmentowa górna płuca lewego (A6) jest gałęzią tętnicy płucnej lewej zaopatrującą segment górny (S6) dolnego płata płuca lewego.

Przyczep początkowy i przebieg

Lewa główna tętnica płucna stanowi bezpośrednie tylne przedłużenie pnia płucnego. W odróżnieniu od strony prawej nie dzieli się na odrębne pnie górny i dolny, lecz przebiega jako tętnica międzypłatowa w obrębie szczeliny skośnej (głównej) płuca lewego. W miarę jak tętnica międzypłatowa zstępuje, tętnica segmentowa górna (A6) jest zazwyczaj pierwszą gałęzią oddawaną do dolnego płata płuca lewego, odchodząc od tylnej powierzchni tętnicy międzypłatowej na poziomie odejścia gałęzi do płata górnego lub nieco poniżej niego. U większości osób (w około 65,9% przypadków) A6 jest zaopatrywana przez pojedynczą tętnicę, choć opisywano również podwójne, a nawet potrójne miejsca odejścia.

Obszar zaopatrzenia

A6 zaopatruje segment górny (S6) dolnego płata płuca lewego, który zajmuje tylno-górną część tego płata. Segment ten jest ograniczony od góry przez szczelinę skośną (oddzielającą go od płata górnego), a od dołu przez segmenty podstawne (S8, S9, S10). Po stronie lewej segment podstawny przyśrodkowy (S7) jest zazwyczaj szczątkowy ze względu na sylwetkę serca i często zaopatrywany jest jako gałąź podsegmentowa odchodząca od A8, a nie jako niezależny segment.

Stosunki z sąsiednimi strukturami

A6 przebiega w ścisłym sąsiedztwie oskrzela segmentowego górnego (B6) oraz żyły segmentowej górnej (V6). Tętnica segmentowa towarzyszy oskrzelu segmentowemu w około 90% segmentów płucnych. Dopływy V6 są często podwójne i wykazują tendencję do szerokiego rozproszenia, co stanowi istotną kwestię podczas segmentektomii.

Warianty anatomiczne

Miejsce odejścia A6 po stronie lewej jest godne uwagi ze względu na jego stosunek do tętnicy języczkowej: w około 65,9% przypadków A6 odchodzi proksymalnie względem tętnicy języczkowej szczelinowej. Do wariantów należą: typ dwupniowy (obserwowany w około 24,7% przypadków) oraz typ trzypniowy (około 2,1%). Tętnica podsegmentowa górna (A), gdy jest obecna, zawsze towarzyszy odpowiedniemu oskrzelu podsegmentowemu górnemu (B), stwierdzanemu w około 24% przypadków.