Wnęka

Wnęka gruczołu nadnerczowego jest obszarem na powierzchni gruczołu, zlokalizowanym zazwyczaj na jego powierzchni przedniej lub przednio-przyśrodkowej, przez który wychodzi żyła środkowa nadnercza. Stanowi ona główną bramę naczyniowo-nerwową narządu, analogiczną do wnęki innych narządów, takich jak nerka czy płuco.

W odróżnieniu od wielu narządów posiadających dobrze wyodrębnioną wnękę, przez którą przebiegają zarówno tętnice, jak i żyły, gruczoł nadnerczowy wyróżnia się tym, że jego unaczynienie tętnicze nie wnika przez pojedynczą wnękę. Zamiast tego liczne drobne tętniczki odchodzące od górnych, środkowych i dolnych tętnic nadnerczowych (wywodzących się odpowiednio z tętnicy przeponowej dolnej, części brzusznej aorty oraz tętnicy nerkowej) wnikają do błony włóknistej gruczołu rozproszenie na całej jego powierzchni.

Wnęka jest zatem definiowana przede wszystkim przez punkt wyjścia żyły środkowej (głównej) nadnercza, będącej jedynym dominującym naczyniem odprowadzającym krew żylną z każdego gruczołu. Po stronie prawej ta krótka żyła wychodzi z powierzchni przedniej i uchodzi bezpośrednio do tylno-bocznej ściany żyły głównej dolnej. Po stronie lewej żyła wychodzi ze środkowej części powierzchni przedniej lub dolnej i uchodzi do lewej żyły nerkowej, łącząc się często z lewą żyłą przeponową dolną.

Przez okolicę wnęki przebiegają również naczynia chłonne oraz włókna nerwowe autonomiczne.