Dół biodrowy

Fossa iliaca

Definicja

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Dół biodrowy jest wklęsłą powierzchnią wewnętrzną skrzydła kości biodrowej. Jego granice obejmują:

  • Od przodu → przednia granica kości biodrowej
  • Od góry → grzebień kości biodrowej
  • Od tyłu → przyśrodkowa granica kości biodrowej, która oddziela dół biodrowy od powierzchni krzyżowo-miedniczej poniżej.

Górna część dołu biodrowego stanowi przyczep początkowy mięśnia Iliacus, natomiast dolna część pokryta jest kaletką biodrową, która zapobiega tarciu między ścięgnem Iliacus a kością biodrową.

Dół biodrowy tworzy ścianę boczną miednicy większej. Prawy dół biodrowy zawiera jelito ślepe (kątnicę), wyrostek robaczkowy oraz połączenie krętniczo-kątnicze, natomiast lewy dół biodrowy zawiera części okrężnicy zstępującej i esowatej.

Odnośniki

  • Standring, S. and Gray, H. (2016). ‘Chapter 80: Pelvic girdle, gluteal region and thigh’ in Gray’s anatomy The anatomical Basis of Clinical Practice. (41st ed.) New York: Elsevier, pp. 1341-1343.

Galeria