Róg tylny łąkotki bocznej

Róg tylny łąkotki bocznej jest tylnym segmentem łąkotki bocznej — struktury włóknisto-chrzęstnej w kształcie litery C, znajdującej się w stawie kolanowym.

Róg tylny jest zakotwiczony do kości piszczelowej za pośrednictwem korzenia tylnego, który najczęściej przyczepia się w obszarze międzyguzkowym tylnym plateau kości piszczelowej, bezpośrednio tylno-przyśrodkowo względem przyczepu piszczelowego więzadła krzyżowego przedniego (WKP), a ponadto może posiadać wtórny przyczep do tylnego stoku eminencji piszczelowej bocznej. Obserwuje się zmienność anatomiczną — w badaniach obrazowych wysokiej rozdzielczości stwierdzano pojedyncze, podwójne, a nawet potrójne przyczeopy korzeniowe.

Róg tylny pozostaje w ścisłym związku z kilkoma kluczowymi strukturami: ścięgno mięśnia podkolanowego przebiega przez rozwór podkolanowy sąsiadujący z rogiem tylnym, tworząc relację o charakterze tunelowym, natomiast więzadło łąkotkowo-piszczelowe przyczepia się do jego tylno-dolnej powierzchni. Brzeg górny rogu tylnego łączy się z tylno-boczną częścią błony włóknistej, a pęczki łąkotkowo-podkolanowe łączą łąkotkę z błoną włóknistą wokół pochewki maziowej mięśnia podkolanowego.

Mogą być również obecne więzadła łąkotkowo-udowe (więzadło Wrisberga i więzadło Humphreya), przyczepiające róg tylny do bocznej powierzchni przyśrodkowego kłykcia kości udowej.

Histologicznie róg tylny zbudowany jest z gęstych włókien kolagenowych ułożonych obwodowo, a integralność jego mikrostruktury ma kluczowe znaczenie dla przenoszenia obciążeń i stabilności stawu.