Stożek tętniczy; lejek
Conus arteriosus
Definicja
Stożek tętniczy (lejek; obszar odpływu komory prawej) to gładkościenny obszar odpływu komory prawej, położony brzusznie i nieznacznie dogłowowo względem grzebienia nadkomorowego, prowadzący do pnia płucnego.
Jest to dogłowowa, lejkowata część komory prawej, ograniczona przez:
Granicę ogonową: grzebień nadkomorowy (crista supraventricularis)
Granicę dogłowową: zastawkę płucną (valva trunci pulmonalis)
Ścianę przyśrodkową: część przegrody międzykomorowej
Ścianę boczną: wolną ścianę komory prawej
Stożek tętniczy charakteryzuje się stosunkowo gładką ścianą wewnętrzną, w odróżnieniu od beleczkowanej części napływowej komory prawej. Gładkość ściany sprzyja laminarnym przepływowi krwi w kierunku zastawki płucnej.
Na swoim dogłowowym końcu stożek tętniczy prowadzi do ujścia płucnego, chronionego przez zastawkę płucną, która składa się z trzech płatków półksiężycowatych (prawego, lewego i pośredniego). Zapobiegają one cofaniu się krwi do komory podczas rozkurczu.