Mięsień mostkowy

Mięsień mostkowy (znany również jako rectus sternalis lub parasternalis) jest rzadkim wariantem anatomicznym zlokalizowanym w przedniej ścianie klatki piersiowej, leżącym powierzchownie względem mięśnia piersiowego większego. Przebiega zazwyczaj pionowo, równolegle do mostka, w okolicy przymostkowej i może występować jednostronnie lub obustronnie.

Cechy anatomiczne

Mięsień wykazuje znaczną zmienność w zakresie przyczepów:

1. Przyczep początkowy

Mięsień mostkowy może brać początek od górnej części mostka, obojczyka lub powięzi mięśnia mostkowo-obojczykowo-suteczkowatego.

2. Przyczep końcowy

Przyczepy dolne mogą obejmować powięź mięśnia piersiowego większego, pochewkę mięśnia prostego brzucha, rozcięgno mięśnia skośnego zewnętrznego lub dolne żebra i ich chrząstki żebrowe.

Unaczynienie i unerwienie

1. Unerwienie

Odbywa się głównie za pośrednictwem nerwów międzyżebrowych, z ewentualnym udziałem nerwów piersiowych.

2. Unaczynienie

Pochodzi prawdopodobnie z gałęzi przeszywających naczyń piersiowych wewnętrznych.

Czynność

Mięsień mostkowy jest powszechnie uznawany za pozbawiony istotnego znaczenia czynnościowego.

Znaczenie kliniczne

Mięsień mostkowy najczęściej rozpoznawany jest jako przypadkowe znalezisko podczas badań obrazowych lub sekcji zwłok. Jego znaczenie kliniczne wynika z możliwości naśladowania zmian patologicznych, zwłaszcza w obrazowaniu piersi (np. w mammografii i TK), gdzie może być mylony z guzami piersi lub zmianami ściany klatki piersiowej.

Z perspektywy chirurgicznej może być napotkany podczas zabiegów na piersi lub w obrębie klatki piersiowej i niekiedy bywa wykorzystywany jako płat mięśniowy.

Znajomość tego wariantu anatomicznego jest zatem niezbędna zarówno dla radiologów, jak i chirurgów, aby zapobiegać błędom diagnostycznym i umożliwiać właściwe postępowanie kliniczne.