Uszko lewe

Uszko lewe (auricula sinistra) u zwierząt domowych jest stożkowatym, ślepo zakończonym mięśniowym uchyłkiem odchodzącym od dogłowowej powierzchni lewego przedsionka.

Uszko lewe jest położone po lewej stronie podstawy serca, częściowo nakrywając korzeń pnia płucnego. Leży dogłowowo i nieco grzbietowo w stosunku do komory lewej oraz tworzy część (lewej) powierzchni uchowatej w widoku bocznym. Jest węższe i bardziej cewkowate niż uszko prawe.

Uwypukla się brzusznie na środkowej powierzchni uchowatej i leży doogonowo od stożka tętniczego oraz pnia płucnego. Jego wierzchołek nakrywa bliższy koniec rowka międzykomorowego przyostrogowego.

Od zewnątrz jest gładkie i pokryte nasierdziem (blaszką trzewną osierdzia), pod którym w tkance łącznej podnasierdziowej przebiegają gałęzie tętnicy wieńcowej lewej wraz z towarzyszącymi żyłami.

Powierzchnia wewnętrzna uszka lewego charakteryzuje się wyraźnymi mięśniami grzebieniastymi (musculi pectinati), będącymi równoległymi, grzebieniowatymi beleczkami mięśniowymi rozciągającymi się od ściany uszka w kierunku światła przedsionka. Beleczki te są liczniejsze i gęściej rozmieszczone w obrębie uszka niż w gładkościennym trzonie lewego przedsionka. Przejście między chropowatą częścią uszka a gładką ścianą przedsionka jest stopniowe.

Przyśrodkowo uszko lewe łączy się bezpośrednio z wydrążeniem lewego przedsionka przez szerokie ujście przedsionkowe, bez wyraźnej granicy anatomicznej. Grzbietowo sąsiaduje z żyłami płucnymi lewymi uchodzącymi do lewego przedsionka.

Uszko lewe stanowi pozostałość pierwotnego przedsionka i służy zwiększeniu pojemności przedsionkowej oraz modulowaniu hemodynamiki lewego przedsionka.