Biegun skroniowy

Muhammad A. Javaid

Tłumaczenie automatyczne

Najbardziej wysunięty ku przodowi, czyli dziobowy wierzchołek płata skroniowego określany jest mianem bieguna skroniowego.

Obszar bieguna skroniowego uczestniczy w różnorodnych złożonych funkcjach poznawczych, w tym w przetwarzaniu informacji wzrokowych dotyczących złożonych obiektów, rozpoznawaniu i nazywaniu twarzy, pamięci autobiograficznej (przechowywaniu wspomnień związanych z własnym życiem), przypisywaniu obiektom nazw, przetwarzaniu semantycznym (przetwarzaniu znaczeń w różnych modalnościach zmysłowych) oraz interpretowaniu sygnałów społecznych i emocjonalnych, empatii i wglądu.

Uszkodzenia lub zmiany ogniskowe w obrębie bieguna skroniowego wiązane są z zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak prozopagnozja (trudności w rozpoznawaniu twarzy), utrata odległych wspomnień autobiograficznych, trudności w przywoływaniu nazw własnych (anomia nazw), problemy z rozpoznawaniem emocji, a także z szeregiem zaburzeń neuropsychiatrycznych, takich jak zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego, zaburzenie lękowe społeczne, depresja oraz zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD).

Odnośniki

Herlin, B., Navarro, V. and Dupont, S. (2021). The temporal pole: From anatomy to function—A literature appraisal. Journal of Chemical Neuroanatomy, Vol. 113, 101925.
Snell, R.S. (2010). ‘Chapter 7: The cerebrum’, in Clinical Neuroanatomy. (7th ed.) Philadelphia: Wolters Kluwer Health/Lippincott Williams & Wilkins, pp. 259-261, Fig 7.7, 7.8, & 7.10.