Konar mózgu

Konar mózgu jest szerokim terminem strukturalnym obejmującym dwie główne części śródmózgowia: podstawę konara i nakrywkę. Podstawa konara obejmuje odnogę mózgu oraz istotę czarną.

Konary mózgu są parzyste strukturami przypominającymi cylindryczne masy wyłaniające się z górnej powierzchni mostu, rozchodzące się w miarę jak biegną ku górze i ku przodowi. Oglądane od podstawy mózgu, struktury te są w większości zasłonięte przez płaty skroniowe mózgu, które należy odchylić, aby je uwidocznić.

Stosunki anatomiczne:

• Dół międzykonarowy: Wgłębiony obszar pomiędzy przednimi końcami (odnogami mózgu) obu konarów mózgu nosi nazwę dołu międzykonarowego. Przyśrodkowa powierzchnia każdego konara tworzy boczną granicę tego dołu, z którego wyłania się nerw okoruchowy. Dół zawiera istotę dziurkowaną międzykonarową, warstwę istoty szarej przebitą przez liczne małe naczynia krwionośne. Ponadto jądro międzykonarowe, związane z limbicznym układem neuronalnym, jest zlokalizowane w obrębie tego dołu w pobliżu mostu.

• Stosunki górne: Ku górze konary mózgu, przede wszystkim nakrywka, tworzą część dna komory trzeciej.

• Stosunki brzuszne: Brzuszna powierzchnia każdego konara pozostaje w stosunku do końcowych gałęzi tętnicy podstawnej, w tym tętnicy móżdżkowej górnej i tętnic mózgowych tylnych, które krzyżują się, biegnąc od strony przyśrodkowej ku bocznej.

• Stosunki boczne: Powierzchnia boczna każdego konara mózgu sąsiaduje z zakrętem parahipokampowym półkuli mózgu. Nerw bloczkowy krzyżuje tę powierzchnię od tyłu ku przodowi. Wyżej, w pobliżu miejsca, gdzie konar mózgu łączy się z półkulą mózgu, pasmo wzrokowe owija się ku tyłowi wokół jego brzuszno-bocznej powierzchni.

• Bruzda boczna i struktury z nią związane: Na powierzchni bocznej każdego konara mózgu przebiega podłużna bruzda zwana bruzdą boczną, wyznaczająca granicę między odnogą mózgu a nakrywką. Włókna wstęgi bocznej wychodzą na powierzchnię w tej bruździe i biegną ku górze i ku tyłowi, znikając pod wzgórkiem dolnym.