Opuszka węchowa

Bulbus olfactorius

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Opuszka węchowa jest strukturą nerwową przodomózgowia kręgowców, zaangażowaną w węch, czyli zmysł powonienia.

U ludzi opuszka węchowa znajduje się po dolnej stronie mózgu. Opuszka węchowa jest podparta i chroniona przez blaszkę sitową kości sitowej, która u ssaków oddziela ją od nabłonka węchowego i która jest perforowana przez aksony nerwu węchowego [I]. Opuszka jest podzielona na dwie odrębne struktury: główną opuszkę węchową i dodatkową opuszkę węchową.

Opuszka węchowa przekazuje informacje węchowe z nosa do mózgu, a zatem jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania zmysłu powonienia.

Jako obwód nerwowy opuszka węchowa posiada jedno źródło wejścia sensorycznego i jedno wyjście. W związku z tym przyjmuje się powszechnie, że pełni funkcję filtru, w przeciwieństwie do obwodu asocjacyjnego, który charakteryzuje się wieloma wejściami i wieloma wyjściami. Opuszka węchowa otrzymuje jednak również informacje „zstępujące" z takich obszarów mózgu, jak ciało migdałowate, kora nowa, hipokamp, miejsce sinawe oraz istota czarna.

Odnośniki

This definition incorporates text from the wikipedia website - Wikipedia: The free encyclopedia. (2004, July 22). FL: Wikimedia Foundation, Inc. Retrieved August 10, 2004, from http://www.wikipedia.org

Galeria