Staw śródstopno-paliczkowy II

Staw śródstopno-paliczkowy II (MTPJ) jest stawem maziowym kłykciowym, utworzonym przez połączenie głowy kości śródstopia II z podstawą paliczka bliższego palca drugiego stopy [II]. Staw jest stabilizowany przez kilka kluczowych struktur:

• Płyta podeszwowa: Gruba struktura włóknisto-chrzęstna po stronie podeszwowej, przyczepiająca się bliżej do głowy kości śródstopia za pośrednictwem mocnej szypuły włóknistej, a dystalnie do podstawy paliczka bliższego. Łączy się z więzadłami pobocznymi oraz więzadłem poprzecznym głębokim śródstopia i stanowi główny stabilizator przeciwdziałający grzbietowemu podwichnięciu oraz przeprostowi. Płyta podeszwowa pełni również rolę głównego dystalnego przyczepu rozcięgna podeszwowego i pozostaje w ścisłym związku anatomicznym ze ścięgnami zginaczy.

• Więzadła poboczne: Przyśrodkowe i boczne więzadła poboczne wzmacniają torebkę stawową i biegną od głowy kości śródstopia do podstawy paliczka bliższego, zapewniając stabilność w płaszczyźnie czołowej.

• Torebka stawowa: Błona włóknista otacza staw, łącząc się z płytą podeszwową i więzadłami pobocznymi. Część grzbietowa torebki jest cieńsza, natomiast część podeszwowa jest wzmocniona przez płytę podeszwową.

• Więzadło poprzeczne głębokie śródstopia: Łączy sąsiednie głowy kości śródstopia i łączy się z płytą podeszwową, przyczyniając się do stabilności poprzecznej.

• Ścięgna: Ścięgna mięśnia zginacza długiego palców stóp i mięśnia zginacza krótkiego palców przebiegają po stronie podeszwowej stawu, natomiast ścięgna mięśnia prostownika długiego palców i mięśnia prostownika krótkiego palców krzyżują go po stronie grzbietowej.

Unaczynienie płyty podeszwowej pochodzi zarówno z szypuły śródstopnej, jak i z rozcięgna podeszwowego, przy czym większość naczyń wnika do niej od strony bliższej, od strony kości śródstopia.