Łuk tylny

Arcus posterior atlantis

  • Powiązane terminy: Łuk tylny (Kręg szczytowy [CI])

Definicja

IMAIOS

Tłumaczenie automatyczne

Pokaż oryginalny tekst Wyświetl tłumaczenie automatyczne Zawsze pokazuj oryginalną definicję

Łuk tylny tworzy około dwóch piątych obwodu pierścienia: kończy się z tyłu guzkiem tylnym, który stanowi szczątkowy wyrostek kolczysty i daje przyczep początkowy mięśniom prostym głowy tylnym mniejszym (recti capitis posteriores minores). Niewielkie rozmiary tego wyrostka zapobiegają jakiemukolwiek ograniczeniu ruchów między atlasem a czaszką.

Tylna część łuku wykazuje powyżej i z tyłu zaokrąglony brzeg stanowiący przyczep błony szczytowo-potylicznej tylnej, natomiast bezpośrednio za każdym wyrostkiem stawowym górnym znajduje się rowek (sulcus arteriae vertebralis), niekiedy przekształcony w otwór przez delikatną blaszkę kostną, która łukowato przebiega ku tyłowi od tylnego końca wyrostka stawowego górnego. Rowek ten odpowiada wcięciu kręgowemu górnemu i służy do przepuszczania tętnicy kręgowej, która — po wstąpieniu przez otwór w wyrostku poprzecznym — owija się wokół masy bocznej w kierunku ku tyłowi i przyśrodkowo; przewodzi on również nerw podpotyliczny (fi

Odnośniki

This definition incorporates text from a public domain edition of Gray's Anatomy (20th U.S. edition of Gray's Anatomy of the Human Body, published in 1918 – from http://www.bartleby.com/107/).

Galeria