Splot tętnicy szyjnej zewnętrznej

Splot tętnicy szyjnej zewnętrznej odnosi się do sieci neuronów pozazwojowych zlokalizowanych w tkance łącznej otaczającej tętnicę szyjną zewnętrzną. Włókna pozazwojowe wywodzą się z trzech odrębnych nerwów szyjnych zewnętrznych odchodzących od końca górnego zwoju szyjnego górnego. Należą do nich:

• Gałąź łącząca dolna (która przyczynia się również do tworzenia splotu międzyszyjnego),

• Gałąź łącząca przednia (która bezpośrednio przyczynia się do tworzenia splotu tętnicy szyjnej zewnętrznej),

• Gałąź łącząca wewnętrzna do nerwu krtaniowego górnego (która zstępuje, tworząc sploty wokół tętnicy tarczowej górnej i tętnicy językowej, a następnie zespala się z gałęzią łączącą przednią).

Splot tętnicy szyjnej zewnętrznej rozszerza się wzdłuż gałęzi tętnicy szyjnej zewnętrznej, tworząc sploty wtórne wokół tętnic: twarzowej, językowej, tarczowej górnej, potylicznej, gardłowej wstępującej oraz skroniowej powierzchownej. Ta rozgałęziona sieć rozprowadza neurony współczulne do większości obszarów środkowej i dolnej części twarzy — jej unaczynienia i gruczołów potowych — a także do kłębka szyjnego, gruczołu tarczowego i gruczołu przyusznego. Nie jest zatem zaskakujące, że podwiązanie lub uszkodzenie którejkolwiek z tych gałęzi tętnicy szyjnej zewnętrznej może prowadzić do zaburzeń neurologicznych dotyczących mięśni twarzy i gruczołów potowych.

Część pozazwojowych neuronów współczulnych może odłączać się od tętnicy szyjnej zewnętrznej i jej splotów wtórnych, dołączając do odrębnych nerwów obwodowych w miarę ich wnikania do tkanek docelowych.