Musculi bulbi
Musculi bulbi
Definicja
Mięśnie gałki ocznej stanowią grupę ośmiu mięśni poprzecznie prążkowanych, położonych wewnątrz oczodołu, które kontrolują ruchy gałki ocznej. Zalicza się do nich cztery mięśnie proste (grzbietowy, brzuszny, przyśrodkowy i boczny), dwa mięśnie skośne (grzbietowy i brzuszny), mięsień cofacz gałki ocznej oraz mięsień dźwigacz powieki górnej.
Wszystkie te mięśnie biorą początek w wierzchołku oczodołu, w okolicy kanału wzrokowego i szczeliny oczodołowej, z wyjątkiem mięśnia skośnego brzusznego. Następnie biegną dogłowowo w kierunku gałki ocznej, tworząc wokół niej oraz wokół nerwu wzrokowego stożek. Wszystkie przyczepiają się do twardówki, z wyjątkiem mięśnia dźwigacza powieki górnej, który kontynuuje swój przebieg ku przodowi od gałki ocznej.
Cztery mięśnie proste mają postać pasm stopniowo rozszerzających się w kierunku gałki ocznej. Przyczepiają się do twardówki, ku przodowi od równika gałki ocznej, za pośrednictwem blaszki rozcięgnowej. Otaczają nerw wzrokowy oraz mięsień cofacz gałki ocznej i są wyróżniane zgodnie z ich położeniem w oczodole:
Mięśnie proste umożliwiają łącznie wykonywanie ruchów gałki ocznej wzdłuż osi pionowej i poziomej.
Mięśnie skośne działają antagonistycznie, wywołując ruchy obrotowe wokół osi gałki ocznej, a także stabilizując ją. W odróżnieniu od mięśni prostych, które są do siebie ogólnie podobne, mięśnie skośne różnią się znacznie pod względem początku, przyczepu końcowego i przebiegu.
Mięsień cofacz gałki ocznej, wspomagany przez jednoczesny skurcz mięśni prostych, cofa opuszkę głębiej w obręb oczodołu. Mięsień ten dzieli się na cztery pasma i otacza nerw wzrokowy.
Skoordynowane działanie tej grupy mięśni (z wyłączeniem mięśnia dźwigacza powieki górnej) umożliwia precyzyjne i skoordynowane ruchy gałki ocznej.
Odnośniki
Barone R, Simoens P. Anatomie comparée des mammifères domestiques, Tome 7, Neurologie II, Vigot, Paris, 2010.